Gezinsuitbreiding

Begin mei moesten we onze lieve poes van 17 in laten slapen, ik riep toen nog dat ik nooit weer een andere poes wilde. Tja, zoals dat dan vaak gaat, roep je dingen in een opwelling. Eerlijk gezegd vonden we het huis erg leeg en stil zonder poes, dus vorige week maandag zijn dochterlief en ik naar het dierenasiel gegaan. We wilden een "oudere" kat. Tja, en ook dat liep anders.
Last May we had to put our 17 year old cat to sleep. I said then that I didn't want another cat, but guess where my dd and I were heading to last week. The Animalshelter, to look for a new cat, preferably a little older. And what did we end up with.... these two little ladies.
Mag ik voorstellen, dit kleine schildpadje is Saartje, ze is 9 weken en er komt nog maar een heel klein geluidje uit dat lieve poezelige lijfje en ik ben helemaal verliefd op haar.
This is Saartje, she's only 9 weeks old and makes the sweetest little noises and I'm totally in love with her.

En de andere dame is Abby, hoewel we haar al omgedoopt hebben tot Terror Abby. Ze is al 4 maand oud en heeft ons uitgezocht. En ze loopt (nou ja, vliegt) hier door het huis heen alsof ze nooit ergens anders heeft gewoond. Het liefst zou ze ook al naar buiten willen, maar dat doen we voorlopig nog maar even niet. Ze is gek op kroelen en kusjes geven en natuurlijk Saartje plagen.

And this is Abby, she actually picked us. She threw herself at my dd and then did her best to convince me to "pick her, choose her, love her" So we did and she's a little terror, racing through the house as if she owns the place (which she does of course) and bossing the little baby about. But she also loves to cuddle up with us and give us little kisses.

SPELDENKUSSEN

Jaren geleden kreeg ik dit speldenkussentje (volgens mij van mijn moeder) En hoewel ik de kleine chineesjes nog steeds heel erg grappig vind, ga ik toch afscheid van ze nemen want het materiaal van het speldenkussentje is keihard geworden en ik krijg er amper meer een speld in!
Years ago I got this cute pincushion (I think it was my mum who gave it to me) and although I still think those little chinese are very funny, I'll have to say goodbye to them. The material of the pincushion is so hard, I can hardly get a pin in!
Dus besloot ik om zelf een speldenkussen te maken. Ik maak momenteel een crazy patch quilt en het patroon daarvan heeft Ria voor mij verkleind en van mijn restjes stof heb ik dit speldenkussentje gemaakt, ik vind hem zelf heel erg schattig.
I decided to make my own pincushion. At the moment I'm working on a crazypatch quilt and Ria downsized the pattern for me so I could make a little pincushion with my scrapt. Personally I think it's a cute little pincushion.

Jessica II en brokkenpiloot

Toen ik maandagavond thuis kwam van een lang weekend Bunschoten, lagen er al weer 17 kaarten voor Jessica, een mooi stapeltje dus. Het was de bedoeling dat ik die deze week nog zelf langs zou brengen, maar helaas zijn de plannen gewijzigd, daarover straks meer. Ik heb de kaarten vanmiddag bij de buuf langsgebracht en even bijgepraat. Het gaat weer een stuk beter met Jessica, ze ligt weer op haar oude afdeling en alle drains, infusen, morfine en antibiotica is verdwenen. Alleen de sonde heeft ze nog wel, toch begint dat er ook positief uit te zien, sinds maandag heeft ze niet meer overgegeven en ze begint weer trek te krijgen. Ik ben er van overtuigd dat al het bidden, de kaarsjes, de positieve gedachten (ook in de vorm van de kaartjes) meegeholpen hebben aan dit lichte herstel. Natuurlijk zijn haar problemen nog niet opgelost en moet er nog steeds een donor gevonden worden, maar het zou toch heerlijk zijn als ze binnenkort gewoon weer naar huis kan tot het zo ver is.

Tja, en dan de brokkenpiloot, ikzelf dus. Sommigen herinneren zich misschien nog dat ik begin maart mijn knie verdraaid heb en daarbij mijn kniebanden heb verrekt. Ik moest toen rust houden, een strakke kous om mijn knie en krukken om die knie te ontlasten. Eigenlijk ging het de laatste tijd heel erg goed, ik liep af en toe zelfs al weer op hakken. Maar afgelopen zondagmiddag ging het mis. Ik liep over het tuinpad van mijn vriendin, dit tuinpad wordt aan de zijkanten omzoomd door een 0pstaand stenen randje waar de vrouwenmantel weelderig overheenbloeit. Ik liep iets te dicht op de rand, miste een bocht in het pad, struikelde en lag vervolgens kreunend languit. Mijn rechter hand, elleboog en knie zijn ontsiert door enorme schaafwonden, maar wat eigenlijk veel vervelender is, is dat mijn kniebanden van mijn linkerknie weer een enorme klap hebben gekregen, dus ik loop er weer net zo bij als in maart. Tja, beter uitkijken de volgende keer?

I received 17 more cards for Jessica over the weekend. Jessica is slowly on the mend and we all hope that she'll soon be able to come home again, whilst waiting for a kidneydonor. I wanted to bring her the cards myself, but I had a little accident. I tripped and fell over and really hurt my knee in the proces. Driving the car is almost impossible so I took the cards over to Jessica's mum, who will give them to her. In the meantime I'm hopping along, giving my knee as much rest as needed and hoping that it will heal very quickly.

Jessica

Gistermiddag was het dan zover. Ik zou met 61 kaarten op bezoek bij Jessica. En zo zien 61 kaarten er uit
Ik had zelf een nog een bruine papieren tas en die heb ik maar even gepimpt en daar pasten de kaarten gelukkig allemaal in.
En dit is de droomdeken voor Jessica, die ik voor haar gekregen heb via de stichting Regenboogboom Is hij niet schitterend???? Ik weet niet wie hem gemaakt heeft, maar heeeeel erg hartelijk bedankt.
"Gewapend" met deze kado's stapte ik in mijn auto en reed naar het UMCG in Groningen, ik vond zowaar zonder problemen een parkeerplaats.
Ik moet heel eerlijk bekennen dat ik toch een beetje schrok toen ik Jessica in haar bed zag liggen. Ik weet niet wat ik verwachtte, maar ik zag meer slangetjes dan me lief was. Jessica is van nature een stil en bescheiden meisje maar ik kon zien dat ze aangenaam verrast was door de dingen die ik meegenomen had. De quilt vind ze schitterend en hebben we direkt aan het voeteneinde van haar bed gelegd. Daarna zijn we een uur bezig geweest met het openen en bekijken van alle kaartjes. En ik moet zeggen dat sommigen van jullie erg creatief geweest zijn!! Namens Jessica bedankt voor alle lieve, leuke, grappige kaarten en dito wensen. Ze heeft niet genoeg ruimte om de kaarten op te hangen, maar het tasje is momenteel een goed tehuis.
Het gaat heel langzaam weer een beetje vooruit. Volgens haar moeder kun je merken dat er nu veel voor haar gebeden wordt en ik geloof zelf ook dat dat een krachtig middel is. Zowel de dosering van de morfine als van de antibiotica wordt verlaagd en dat is een goed teken. We hebben nog een aardige tijd zitten keuvelen over ditjes en datjes en iets wat voor mij heel herkenbaar was, was haar opmerking over haar haar dat die ochtend gewassen was. Ik weet zelf hoe vreselijk het is als je een tijd in het ziekenhuis ligt en je haar er niet meer uitziet. Dus daar hebben we wel even om zitten grinniken.
Toen ik haar vroeg wat ik kon doen om haar echt blij te maken, zei ze; me mee naar huis nemen. Jullie snappen wel wat dat met me deed. We hebben nu een pact, ze gaat haar uiterste best doen om uiterlijk 27 juni weer thuis te zijn en dan gaan we een feestje vieren. Dus veel bidden, veel kaarsjes branden en veel positieve gedachten naar Jessica sturen, wie weet lukt het.
Er komen nog steeds kaartjes binnen, dus volgende week ga ik weer naar Jessica toe met de rest. Het is allemaal best heftig, maar het is het allemaal zo waard!!
Toen ik gisteravond naar huis ging, reed ik een regenboog tegemoet. Ik had geen mooier symbool kunnen krijgen. Ik houd jullie op de hoogte.

This story is about my neighbourgirl Jessica, she's 19 and needs a new kidney. I'll post an English entry about her on my other blog Memorybox

De Frottende Freule en nog meer

Vrijdagmiddag zijn Ria en ik naar de Frottende Freule geweest. Een ontzettend leuke quiltwinkel bij ons in de buurt, met een ontzettend leuke eigenaresse, die een echte freule is. Ze geeft goede adviezen, denkt met je mee en is gewoon een heel fijn mens. Als we niet oppassen staan we hier elke vrijdagmiddag voor de deur. ...

Last Friday my df Ria and I went to our favourite Quiltshop in this area "de Frottende Freule" The owner is a really nice lady, she's got a great sense of humour, she's really helpful and has lots of nice stuff. If we're not careful we'll end up here every friday afternoon...

Toen ik later die dag thuiskwam vond ik deze lapjes in de brievenbus die ik in de opruiming bij Magda heb gekocht. Ze zijn ideaal voor het maken van make-up tasjes etc.

When I came home, I found these on my doorstep, I bought them at Magda's in the sale. I think they're perfect for make-up pouches

Als laatste wil ik jullie nog even naar mijn blog "Picture (im)Perfect" verwijzen. Natalie van Cinderberry Stitches heeft een leuke challenge (zonder prijs oid just for fun) op haar blog en ik doe er ook aan mee.

Last but not least, go have a look on my Picture (im)Perfect blog. Here you can see my take on Natalie's challenge.

Ria's eerste verrassingochtend

Gisteren had mijn lieve vriendin Ria van Grandma's Kitchen haar eerste verrassingsochtend. Voor mij was het niet echt een verrassing omdat ik had meegeholpen met het klaarmaken van de 80!!!! pakketjes, maar voor Franciska, Marjolijn, Fenny, Ines en Wil was het wel een geslaagde verrassing. Ik heb zelfs begrepen dat ze de volgende keer weer van de partij willen zijn. Zodra mijn miniquiltje klaar is zal ik heb hier laten zien.

Yesterday my df Ria (Grandma's Kitchen) As I helped prepare the 80!!! parcels that had to be send out, it wasn't much of a surprise for me of course, but it most definately was a very pleasant surprise for the other ladies. As soon as I've finished off my miniquilt I'll post a photograph.

Verder heb ik op mijn andere weblog een nieuwe LO gezet met foto's van Anita Mundt, genomen tijdens de "beruchte" foto-shoot van mijn dochter en haar beste vriendin.

On my other blog you can see another Layout I made with some of the shots taken by Anita Mundt, during the infamous photoshoot of my dd and her bf.

Tuinfair Eelderwolde

Afgelopen zaterdag ben ik met mijn moeder naar de tuinfair in Eelderwolde geweest, naast de tuinspulltjes was er ook een quilttentoonstelling. Heeeeel erg mooi dus. Ik heb ontdekt dat ik de stoffen van Kaffe Fasset toch wel heel erg mooi en sprankelend vind, en ik zal er in de toekomst zeker een keer een quilt mee gaan maken.
Last saturday I went to a gardenfair in Eelderwolde, it also had a quiltexhibition with some beautiful works of art. I discovered that I really like the fabrics by Kaffe Fasset and I'm pretty sure I'll make a quilt with these fabrics one day.

Als kattenliefhebster kun je hier niet omheen natuurlijk!
Being a catlover I couldn't resist this one of course!
En dit is gewoonweg waanzinnig mooi en indrukwekkend.
This one is just gorgeous and amazing.

En wat dacht je hiervan voor "good luck"

A pond full of "good luck" charms

Je persoonlijke tuinband

Your personal Gardenband

Rosesampler

Afgelopen zondag kwam deel 6 van de Rosesampler van EMS (zie zijbalk) online en afgelopen zondag had ik deel 5 af dus ik ben weer helemaal bij. Nou hoor ik je denken "elke maand een patroon, logisch dat je deel 5 af hebt" maar ik ben pas eind maart begonnen, dus ik heb een ware inhaalslag gemaakt. En het is echt een lekker gevoel dat ik nu gewoon met het patroon meeborduur ipv er achteraan te rennen.

Last sunday part 6 of EMS' Rosesampler (see sidebar) was put online and I finished part 5 that day. Now I can almost hear you think "what's the big deal" Well, I only started at the end of March, so I had a lot of catching up to do, and trust me, it's a great feeling stitching along with the pattern now, instead of stitching like a madwoman to catch up.